Wszyscy płaczą, że sztuczna nas okradnie

Wszyscy płaczą, że sztuczna nas okradnie. Zabierze etaty, wyczyści konta, sprowadzi do roli ofiar czekających na dochód gwarantowany.

A gdyby spojrzeć z innej strony? Ilu ludzi codziennie wstaje do pracy, której nie szanuje? Po ośmiu godzinach przerzucania odpowiedzialności między sobą wracają do domu tak wypruci, że nie mają siły na rozmowę, naukę ani na ten jeden projekt, który od pięciu lat gnije w szufladzie.

Krzysztof Chibowski w swoim ostatnim tekście celnie punktuje, że narzędzia zawsze definiowały człowieczeństwo. Może więc zamiast panikować nad tym, co maszyna nam odbiera, warto wreszcie do cholery powiedzieć na głos, co nam daje?

Ja mówię, że tlen. Widzę po sobie.

Możesz dalej kurczowo trzymać się biurka ze strachu przed algorytmem…

Albo puścić je i wziąć do ręki książkę bez zasypiania po drugim rozdziale. Wyjść z domu na koncert, zamiast bezmyślnie scrollować telefon na kanapie. Usiąść do stołu z koleżanką, z którą od roku wymieniasz zdawkowe “musimy się kiedyś spotkać Kochana…”. Albo wreszcie dowieść projekt, który od lat odkładałeś mówiąc “kiedyś to skończę”.

PS. Krzysztof też dla mnie jest tego świetnym przykładem - zapytajcie go sami, co ciekawego stworzył po godzinach…

Takie rozmowy prowadzę też ze sceny.

Scena Napisz do mnie